Se muestran los artículos pertenecientes a Febrero de 2016.

Diccionario de profesións

Vía Educaweb

271 Videos para que decidas o teu futuro

Click na imaxe

20160201105049-ingenieri-a-te-cnica-agri-cola.-ocupaciones.-sae.-youtube.png

As persoas que teñan o título de Técnico de Formación Profesional ou BUP poden acceder aos Ciclos Formativos de Grao Superior sin facer a proba de acceso.

20160211094519-informacio-n-xeral-das-probas-de-acceso-a-grao-superior-xunta-de-galicia.png

20160211100943-fea8cc57c1d668c55bd3c36d306b1e11.png

Orde do 2 de febreiro de 2016 pola que se convocan probas de acceso aos ciclos formativos de grao medio e de grao superior de formación profesional do sistema educativo para o ano 2016

 

Calendario 

Información probas de acceso a grao medio

Información probas de acceso grao superior


A finais de novembro de 2015 foi publicada esta disposición transitoria, co texto que tedes nest a entrada, no RD que regula as probas de avaliación final de 6º de primaria. 

20160211102041-fp-ba-sica.png

 

Vía Monica Diz orienta

Click! Progr. Resolución de Conflictos de Convivencia

SESIÓN 9. "As bromas pesadas (1)"

Páx.: (32-37)

Click! Progr. Orient. Profesional

SESIÓN 9. Paso 3. Aptitudes. "¿Para que valgo más?"

Páx.: (27-35)

Click! Programa Orient. Profesional. "Como elexir a miña profesión"

Sesión 9. Coñeces os teus intereses?

Páx.: 6-10

Click! Sesión 9. "Desagrado y molestia de manera positiva"

Páx. 57-60

Asperger

Publicado: 18/02/2016 10:58 por iessalvaterraorientacion en AUTISMO (TEA)

18 de Febrero, día internacional del Síndrome de Asperger

 

"El 18 de febrero de 1906, nacía en Viena (Austria) el neurólogo Hans Asperger conocido por sus estudios sobre distintas alteraciones psíquicas y comportamentales, particularmente las que sufrían los niños. Gracias a la atención que suscitaron sus investigaciones posteriormente, durante los años 1980, el síndrome de Asperger fue denominado de tal manera en su honor y desde el 2007, se celebra el 18 de febrero como Día Internacional del Síndrome de Asperger.

Este síndrome afecta con diferente intensidad a cada una de las personas. Procesan de forma atípica estímulos de carácter social como la mirada, la inflexión de voz, etc., y les cuesta mucho entender los convencionalismos y la intencionalidad de la conducta de las demás personas. Nuestros hijos e hijas se aferran a la verdad comprobable y huyen de abstracciones, dado que tienen dificultades importantes en manejar conceptos simbólicos complejos. El control de los tiempos y del orden en que se presentan las cosas es fundamental para ellos. Aunque su mayor dificultad será siempre la comunicación y las relaciones con otras personas que, muchas veces, no toleran sus repetitivos intereses restringidos y su marcada obsesividad. Aunque no hay deficiencia intelectual ni un retraso significativo en la adquisición del lenguaje, son frecuentes las alteraciones cognitivas, perceptivas, sensoriales y dificultades en la organización y planificación de las conductas"...

Máis información en Autismo Diario

Vía Autismo Diario

Estudar un tema

Publicado: 24/02/2016 10:00 por iessalvaterraorientacion en TECNICAS DE ESTUDO

Vía elorientablog

Click para ver o folleto Seguridade no taller de madeira

Click! Progr. Resolución de Conflictos de Convivencia

SESIÓN 10. "As bromas pesadas (2)"

Páx.: (38-44)

 

Click! Progr. Orient. Profesional

SESIÓN 10. Paso 4º Personalidade. "Cómo me veo"

Páx.: (37-43)


Adicción ás tecnoloxías

Publicado: 26/02/2016 11:25 por iessalvaterraorientacion en ARTIGOS

Que entendemos por adicción comportamental?

O neno ou adolescente que usa as novas tecnoloxías para aprender, divertirse, comunicarse ou xogar e o pasa ben, está a facer un uso normal destas. Pero, cando a tecnoloxía pasa de ser un medio a converterse nun fin, temos que decatarmos que pode estar a se desenvolver un trastorno adictivo comportamental.

As adiccións comportamentais defínense como a perda de control sobre unha conduta que xera a aparición de consecuencias adversas. Ademais a presenza de accións repetitivas iniciadas por un impulso causan no individuo unha diminución da ansiedade ou unha sensación de euforia xerando un alto nivel de interferencia en todas as esferas da vida cotiá da persoa. Como nas adiccións a sustancias, as persoas que amosan un uso patolóxico das novas tecnoloxías experimentan unha síndrome de abstinencia ante a privación; caracterizado por un estado de ánimo disfórico, irritabilidade e inquedanza psicomotriz; Se non está no computador, non amosa interese por nada”, “Cústalle moitísimo levantarse para ir ao instituto, Se lle quitamos a consola, empeza a berrarnos e a dar golpes contra todo. O proceso polo cal se instaura e se mantén unha adicción comportamental ten a súa orixe nun malestar emocional. Está relacionado cun beneficio intenso a curto prazo ao realizar a acción (conectarse ao videoxogo) e a aparición de consecuencias moi negativas e de malestar despoiso, Ao principio parecía que se conectaba e xogaba para divertirse, agora é como unha obsesión e parece que non saiba entreterse con nada máis, Conéctase nada máis chegar a casa, merenda ou cea pegado á pantalla, non estuda

A instauración das adiccións comportamentais adoita ser un proceso gradual, co que se recomenda aos pais estar vixiantes ante os signos de alarma que evidencian unha posible adicción á tecnoloxía. Estes signos deben presentarse de maneira recorrente e sostida no tempo (Matalí e Alda, 2008):

 - Un patrón do soño alterado. Secundario ao cambio de hábitos do soño e á diminución das horas de soño para xogar, queda conectado polas noites, déitase tarde, pola mañá cústalle moito levantarse”.

- Patrón da fame alterado. Come rápido e mal para gañar tempo, pide poder cear no cuarto (cando nunca antes o fixo)”, come só un dos dous pratos e mesmo empeza a saltarse algunha das comidas”.

- Menos atención pola hixiene. Hai que lembrarlle que se lave os dentes, se pode non se ducha ou non se cambia de roupa en días.

- Cambio do estilo de lecer. Perda de interese polo deporte porque prefire xogar co computador. Comeza por saltarse algúns adestramentos ou aproveita as vacacións para insistir en que non lle gusta, abúrrese, é crítico co adestrador”.

- Novos amigos. Evidénciase un cambio na súa contorna, os amigos de sempre xa non lle “enchen”, síntese máis vinculado aos amigos online que en moitos casos nin coñece.

- Irritabilidade. Está máis gruñón, enfádase por todo e dunha maneira desproporcionada, especialmente cando se lle insta a deixar de xogar ou a desconectarse da rede. Aumentan as disputas cos irmáns, sobre todo aquelas relacionadas co tempo de utilización do computador.

- Estado de ánimo oscilante. Pasa de ter momentos bos, simpáticos e cariñosos, a estar moi pouco comunicativo, encerrado no seu mundo, moléstalle que lle preguntes cousas acerca da súa día a día e nótaselle triste.

- Rendemento académico alterado. Absentismo, sobre todo á primeira hora, dificultade para xustificar as ausenciaspechan a porta en punto e non podo entrar, aumento da gandulería, incremento das notificacións de actitude pouco colaboradora ou reprobatoria, aumento dos suspensos e as expulsións de clase.

- Existe unha demanda crecente de produtos tecnolóxicos. Solicita con moita insistencia que se lle compre un computador máis potente, tarxetas gráficas, móbiles de última xeración, o novo xogo da videoconsola, etc. Cando non son compracidas as súas demandas ou estas se demoran no tempo reacciona de forma irritable.

- Empezan a realizar pequenos furtos. Xeralmente de pequenas cantidades de cartos, sobre todo á familia máis próxima para poder comprarse a última actualización do xogo ou un programa ou dispositivo electrónico.

Na actualidade, a única adicción comportamental relacionada coas novas tecnoloxías que se contempla no Manual Diagnóstico e Estatístico dos Trastornos Mentais (DSM-5) é o trastorno relacionado cos videoxogos. Os criterios propostos para o diagnóstico do Trastorno por xogo en Internet son os seguintes:

 1. Preocupación polos xogos a través de Internet.

2. Síntomas de abstinencia cando se lle impide o acceso a Internet para xogar como irritabilidade, ansiedade ou tristeza.

3. Tolerancia: necesidade de máis tempo de xogo cada vez.

4. Intentos infrutuosos de controlar o uso de internet para xogar.

5. Perda de interese noutras actividades académicas, laborais, sociais ou lúdicas.

6. Continúa xogando en exceso a pesares de coñecer os problemas psicosociais que ocasiona.

7. Enganar a familiares, amigos ou outros con respecto á cantidade de tempo de xogo.

8. Uso de Internet para escapar do malestar emocional ou para mellorar o estado de ánimo.

9. Perder ou pór en perigo unha relación significativa, o seu emprego ou oportunidades educativas ou laborais como consecuencia do xogo a través de Internet.

Fonte: Cuaderno Faros

Para unha correcta abordaxe é imprescindible realizar unha prescriptiva avaliación psicopatolóxica da/o paciente, que permita entender os motivos polos que se estableceu devandito comportamento e determinar a existencia ou non doutros trastornos. A grande maioría dos adolescentes que acoden a un profesional da saúde mental, fano presionados polos seus pais, que son os que están realmente preocupados pola conduta que está a presentar o seu fillo. É por ese motivo que cando chegan a consulta presentan unha baixa conciencia de enfermidade, normalizan o uso das novas tecnoloxías e amosan o enfado cos seus pais Eu non estou tolo, non sei que fago aquí” “Se fago o mesmo que todos os meus amigos!”, “Eu non penso deixar de xogar!, “Son eles os que necesitan axuda non eu!”. Unha vez realizado o diagnóstico, o plan de tratamento céntrase nos seguintes ámbitos (co obxectivo de conseguir unha boa disposición utilizando estratexias motivacionales):

- No caso de tratarse só a adicción, o tratamento céntrase en modificar os patróns de uso das novas tecnoloxías e restablecer uns máis adecuados e responsables, mediante unha reaprendizaxe do uso adaptativo. Para lograr este obxectivo, o adolescente debe recoñecer que mantén unhas prácticas abusivas e que as vantaxes de iniciar un cambio son maiores que os inconvintes de seguir como até agora. Tamén se abordan e se traballan todos os factores que están implicados na orixe e mantemento da conduta adictiva, como o carácter propio, o déficit nas relacións sociais, os problemas familiares, as situacións de tensións, etc.

- Cando o adolescente presenta adicción ás novas tecnoloxías xunto a outro trastorno (patoloxía dual) trátanse os dous paralelamente, para aproveitar os beneficios das melloras en ambos e así reducir a sintomatoloxía específica de cada un. É importante que o equipo que os atenda sexa multidisciplinar a fin de poder dar resposta a todo tipo de síntomas e situacións. O tratamento farmacolóxico está indicado cando o paciente presenta síntomas graves ou persistentes de ansiedade ou depresión, un alto nivel de inhibición, ou de impulsividad, hostilidade e agresividade. (Carbonell, 2014). Tamén resulta convinte facer fincapé en que o adolescente se mobilice, que realice actividades de lecer que lle interesen e que fomente máis actividades de relación con iguais, iso provocará que a súa satisfacción persoal e a súa autoestima aumenten. Por último, realízase un programa de prevención de recaídas, aprendendo a identificar as situacións que lle provocan malestar e adquirindo respostas adecuadas para o seu afrontamento. A intervención coa familia é un compoñente imprescindible na abordaxe de dita problemáticas. Frecuentemente, os pais manifestan que xa non saben que facer para axudar aos seus fillos a desengancharse, que o conflito con eles vai aumentando progresivamente até alcanzar niveis de tensión e agresividade insostibles, con constantes faltas de respecto e un aumento da agresividade. É que non sabes facer outra cousa que pasar o día no computador? ”, “ Voume poñer a ver as vosas discusións” “Déixame en paz e non me ralles”, “E hoxe tampouco tes deberes?”, “Vaite da miña habitación que quero xogar!” “Non te dás conta do mal que o estamos pasando pola túa culpa?”. Chegados a este punto, hai un desgaste moi considerable tanto na relación como na comunicación entre os membros da familia. Polo que se require unha intervención baseada no restablecemento de patróns de relación máis sans. Para o devandito fin, é fundamental psicoeducar aos pais, axudándolles a entender o problema da adicción (e do outro trastorno mental se está presente), e das necesidades que ten o seu fillo. É necesario que aprendan a pór límites coherentes, mantéñanse firmes, usen unha comunicación positiva e non culpabilizadora fomentando a confianza e o respecto. Conclusións Ao longo deste capítulo tratamos de explicar que o problema das adiccións ás novas tecnoloxías non se resume en algo tan simple como vivir as vinte e catro horas do día utilizando un aparello tecnolóxico. Ao contrario, o mecanismo é moito máis complexo e teñen que darse unha serie de causas moi específicas para que a adicción instáurese. Por tanto, non debe establecerse unha relación directa entre adolescentes, novas tecnoloxías e adicción. No entanto, si que se evidencia como un fenómeno emerxente que provoca consecuencias no adolescente e na súa familia, que require dun tratamento destinado a que o adolescente volva adquirir unha relación saudable coas novas tecnoloxías. A continuación proponse unha serie de recomendacións para previr a aparición de problemas:

 - Limitar o uso e pactar as horas do computador (recomendable para que tomen conciencia para fomentar a súa propia autorregulación).

- Compartir o videoxogo sempre que se poida cos nenos e adolescentes, e axudalos a crear unha visión crítica dos videoxogos.

- Adecuar a idade de posesión dun smartphone segundo o grao de madurez do neno ou adolescente.

- Situar a consola ou o computador nun espazo común ao que calquera membro da familia teña acceso.

- Crearlles unha rutina de actividades de lecer que sexan divertidas, ao aire libre ou con outros nenos.

- Fomentar a relación con outras persoas.

- Potenciar afeccións tales como a lectura, o cinema e outras actividades culturais.

- Estimular o deporte e as actividades en equipo.

- Desenvolver actividades grupales, como as vinculadas ao voluntariado.

- Estimular a comunicación e o diálogo na propia familia.

Fonte: Cuaderno Faros