Facebook Twitter Google +1     Admin

TODAS AS OPCIÓNS DO SIST. EDUCATIVO

 

Todas as opcións do sistema educativo:

1. Todas as opcións do sistema educativo en Educaweb.
2. Todas as opcións en "Elige tu futuro" (Departamento de educación de Navarra).
3. Que facer ao rematar 4º de ESO (Site La Línea Orientación)
4. Que facer ao rematar Bachillerato (Site La Línea Orientación)

 

Formación Profesional:


Ensinanzas Especiais en Galicia:


Educación de Adultos:

 

Graos universitarios: 

 Recopilación de enlaces para informarse. 

 

Para complementar toda esta información, pásate por estes vínculos: 

 

Vía Mónica Diz Orienta

No hay comentarios. Comentar. Más...

DESHUMANIZACIÓN

 

Onte escoitaba que temos de media 15 veces máis cousas que os nosos avós. Pero eu, cada día vexo ás persoas, por suposto tamén ao meu alumnado, máis infelices. Comprar e consumir non parecen acarrexar a felicidade, as veces nin siquera un sentimento de satisfacción senón máis ben todo o contrario. Sinto que os vexo, ao meu alumnado pero tamén a moita da xente que me rodea, como si foxen escravos. Sí, escravos desta sociedade enferma, competitiva, agresiva, superficial e cada vez máis avariciosa. Escravos que teñen moitas cousas, pode que demasiadas, pero que a pesares de poder facer e ter case de todo, sinten as máis das veces un vacío no seu interior e non atopan aquilo que buscan. As veces, non saben nin onde é que van e si un alumno, unha persoa, non sabe cara onde quere ir, vai ser imposible ou moi difícil poder axudalo coa dirección que debería tomar. Imaxinarvos, por exemplo, esta situación cotiá:

– Me pode dicir como chego ata...alí?

Onde é que queres ir?

– Pois... non o sei.

Si é que non sabes onde está o teu destino, como podo indicarte, como vou axudarte a chegar?

O obxectivo de moitas persoas, case da maioría diría eu, nesta sociedade consumista occidental é facer aquilo que sexa para que a realidade se adapte rápido aos seus desexos, supostas necesidades e expectativas, moitas veces egoístas. E isto conduce, polo xeral, a levar unha vida marcada pola busca dunha satisfacción inmediata, polo sin sentido, o malestar e a necesidade constante de evasión cando algo non gusta ou require certo esforzo. Falo, en xeral, da narcotización de sí mesmos. Sí, outra vez o que xa falei en varios artigos, a medicalización absurda das nosas vidas. Absurda, claro, porque fai que a xente se desconecte da súa humanidade e non reflexione sobre o verdadeiramente importante nas súas vidas. Non é a tele de plasma, tampouco a nova consola e non van ser tampouco esas supostas pastillas da felicidade. Eu sempre prefiro e lles digo que hai que manchar as mans, metelas na terra, “facer” ou crear algo coma sempre fixemos as persoas ao longo da historia, coméntolles que se pode cambiar de vida, que podemos vivir felices con pouco, con moito menos do que temos, e sentirmos cheos ou, alomenos, contentos e satisfeitos. Penso que o noso benestar como persoas, como alumnado, depende moito da terra, do campo, dos ríos, da mar, da natureza, do medio ambiente. Non todo aquilo que pareza o mellor negocio, o máis lucrativo, vainos posibilitar benestar persoal e, sen dúbida, o lucro e a ganancia como obxectivo xeral deshumaniza radicalmente á persoa. Remato esta entrada que me vou facer un selfie no blackfriday antes de ThanksgivingRisa como sabedes que as persoas fixemos sempre ao longo da nosa filoxénese humana.

Grazas por ler!




No hay comentarios. Comentar. Más...

Titoría 4º ESO

Progr. Orient. Profesional

SESIÓN 6. Paso 2 " Autocoñecemento"

Páx.: (17-25)

No hay comentarios. Comentar. Más...

Titoría 3º ESO

Programa Intelix. Emocional para a convivencia escolar

SESIÓN 6. HH para afrontar a agresividade 2

Páx.: (14-23)

No hay comentarios. Comentar. Más...

Titoría 2º ESO

Progr. Resolución de Conflictos de Convivencia

SESIÓN 6. "Meterse con los demás 2"

Páx.: (15-19)

No hay comentarios. Comentar. Más...

Titoría 1º ESO

 

Programa TTI: "Ap. a Estudar 1"

SESIÓN 6. A memoria

Páx.: (20-24)

No hay comentarios. Comentar. Más...

O-BE-DE-CE !!

 

Comezo este post coa famosa frase africana “para educar a un neno fai falla a tribu enteira”. Educar a fillos ou alumnado non é doado e un dos primeiros pasos é conseguir que obedezan, algo que parece ser un dos grandes desafíos do ensino de hoxe. Parece que á rapazada de hoxe gústalle retar bastante ao profesorado e as familias, que non saben ben como actuar e que normas facer cumprir ou como castigar. E o alumnado vai tratar de facer o que quere, o que lles apetece aínda que isto non deba nin vaia poder ser así na escola. Vexamos como exemplo, unha mala conducta como a de Román de “cuspir a outro compañeiro na clase” xurde do pensamento “ninguén me fai caso no instituto” que lle produce unha emoción de medo a non seren atendido por ninguén, probablemente coma na súa casa. Pero xurde a “lóxica” resposta da/o profe, unha bronca diante do resto que, sin querer, fai que a conducta inapropiada se reforce xa que Román é atendido e vai ser o centro de atención durante un chisco. Román, este tipo de  alumnado en xeral, aprende que para obter atención ten que molestar na clase e crea o seu patrón conductual: penso que ninguén me presta atención na vida, molesto nas clases e consigo atención do profe e dos compañeiros. Esta conducta quedará etiquetada como eficaz e adaptativa xa que reduce a emoción principal do seu medo a pasar desapercibido. Temos que lograr que o noso alumnado teña criterio para actuar e ser alguén sen que isto signifique portarse mal e non obedecer ao profesorado e familias. O noso obxectivo non é que obedezan por imposición da autoridade senón por seren quen de crear o seu propio patrón de conductas apropiado a cada ocasión e, por sorte, isto pódese aprender tamén no instituto. No exemplo que acabamos de ver, Román non sabe comportarse doutro xeito para lograr que lle fagan caso e vai ser tarefa nosa ofrecerlle outras alternativas de actuación que non coñece e reforzar aqueles comportamentos axeitados. Non vale actuar por imposición do medo ao castigo coma un dictador, teremos que ter poucas normas e certas alternativas e ensinarlles o que está ben e o que non, con disciplina positiva e que saiban sempre o que esperamos deles. Manter a calma e nunca berrar, xa sei que non é doado, porque a perda da paciencia trae moita máis tensión e temos que educar co noso exemplo xa que alumnado e fillos aprenden máis do que ven que do que lles decimos que fagan. Funciona moi ben falar de consecuencias e non de castigos xa que as primeiras implican comprender o que resulta das súas accións e que sexan responsables delas. Esas poucas normas das que falo deberan ser sempre cumpridas (consistentes), con pequenas excepcións que deberemos explicar, e deben ter lóxica e coherencia. Non esperemos que cumpran reglas que non comprenden ben, que están fóra de lugar ou elas/es pensan que así é. Como noutros moitos posts remato sinalándovos o importante que é escoitar as emocións (tamén de outras/os compañeiros) e as necesidades do alumnado. Reforzar o que fagan ben con felicitacións, agarimos e notas positivas e nunca criticar as persoas e sí as conductas que fagan mal explicándolles tranquilamente porque non están ben. Todos cometemos erros e aprendemos deles, incluso máis que dos acertos, e ser imperfecto pero non sentirse mal por selo ten tamén o seu valor.

No hay comentarios. Comentar. Más...

Proxecto SalSa

 

Clicka na imaxe

para cumprimentar online o cuestionario e

GRAZAS por participar

20141121094843-cuestionario.jpg 

No hay comentarios. Comentar. Más...

Proxecto SalSa

Iniciamos nova andadura, con humildade... 

Clicka na imaxe !!

20141117093955-cartel-salsa.jpg

No hay comentarios. Comentar. Más...

Mediación na Practica 2


MEDIACIÓN - Created with Haiku Deck, presentation software that inspires

 

Sei que hai persoas (traballadorasSonrisa) do Claustro que están a formarse no tema da convivencia e, máis en concreto, en mediación. Eu, na liña de expertos no tema, penso na mediación como unha estratexia de resolución pacífica, na que se ofreza ao alumnado en conflicto sentarse xunto cun mediador a falar dos seus problemas e intentar chegar a un acordo dun xeito positivo e colaborativo. Isto redunda, como vos achego nesta presentación, en grandes beneficios para  toda a comunidade educativa ao ser algo voluntario e moi facilitador de habilidades sociais e ambientes positivos. Deixade, si queredes, os vosos comentarios e espero que vos sirva de algo.

 GuiñoSonrisa

No hay comentarios. Comentar. Más...



Blog creado con Blogia. Esta web utiliza cookies para adaptarse a tus preferencias y analítica web.
Blogia apoya a la Fundación Josep Carreras.

Contrato Coloriuris
Plantilla basada en el tema iDream de Templates Next